பாட்டெழுதி நின்ற குயில்
பறந்து போய் ஏழாண்டு
கூட்டுக் குருவிகள் தேடியும் கிடைக்கல
குடும்பவிளக்காய் நின்ற தலைவனை..
எட்டில் சரித்திரம் ஆகிய தந்தையை
சரித்திரத்தில் மாமனிதனாய்
சிரிக்கும் வல்லவன்...
பலகலையும் தனக்குள் கொண்டும்..
பெருமை கொள்ளா நன் மனத்தான்
பலம் கொண்ட நாவினன்
பயம் அறியா நெஞ்சினன்
பெற்றவன் என்று சொல்ல நெஞ்சு
பெருமையில் மிதக்குது..
தந்தையே உங்கள் கனவுகளை
சிந்தையில் கொண்டோம் உம மக்கள்..
நிச்சயம் உங்கள் ஆசைப்படி..
நின்று உழைப்பேன் தமிழுக்காய்..
ஆண்டுகள் பல ஓடினாலும்
அகலாது உங்கள் நினைவு என்றும்..
| Tweet | |||
